New Trends in Bağlama Performance: An Application of The String-Separation Technique Crossmark Logo

Authors

DOI:

https://doi.org/10.59402/EE009202606

Keywords:

The Strings Separation Technique, Baglama, Baglama Layouts, Turkish Folk Music.

Abstract

Today, this technique—known as şelpe—has become an established part of bağlama performance practice and has even inspired the development of specific method books. The coexistence of two principal performance styles, plectrum (tezene) and plectrumless (şelpe), has raised new discussions concerning technique and the preservation of regional stylistic characteristics. Accordingly, this article examines whether it is possible to create a harmonic and technical performance space in Turkish folk music by synthesizing these two techniques while preserving traditional stylistic integrity. Within this framework, the “string separation technique” developed by Erkan Çanakçı is analyzed through three selected works from the Turkish folk music repertoire, whose performances were transcribed and evaluated through document analysis and interviews with experts. Within a broad cultural geography extending from Anatolia to China, the history of the bağlama—an instrument with diverse anatomical structures and performance techniques—dates back to very early periods. Although historical knowledge about how the instrument was performed does not extend far into the past, it is assumed that the earliest performances involved striking the strings directly by hand without the use of any external tool. Over time, the instrument came to be played with various materials such as feathers, bones, bows, and tree bark. In its modern form, performance with a plectrum (tezene) became widespread following the use of metal strings. The tradition of playing the bağlama without a plectrum gained renewed popularity after the Gülhane concert of Arif Sağ in the 1980s. 

Downloads

Download data is not yet available.

References

Akdağ, A. K. (2012). Bağlama Metodu 1, Pan Yayıncılık.

Akdağ, A. K. (2010). Bağlamada Düzenler ve Tezene Tavırları, Pan Yayıncılık.

Akdağ, A. K. (2023). İki Telli Saz (Ruzba) Metodu, Kapital Kültür Sanat Yayıncılık.

Akman, E. (2024). Bağlama Tipli Uzun Saplı telli Sazların Tarihsel Gelişiminin Müzik Kültür Mirası Bağlamında Değerlendirilmesi (Tez No:943052), [Nevşehir Hacıbektaş Veli Üniversitesi Yayınlanmış Yüksek Lisans], YÖK Tez Merkezi.

Ayyıldız, S. (2021). Modern Şelpe Repertuvarı 1, Kapital Kültür Sanat Yayıncılık.

Çanakçı, E. & Mak, M. (2023). “Bağlamada Tel Ayırma Tekniği”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, 106, 1-25. https://doi.org/10.34189/hbv.106.001

Çiçekçioğlu, Ü. (2017). Bağlama Yapımında Yenilikçi Yaklaşımlar, (Tez No: 492040) [Ege Üniversitesi Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi]. YÖK Tez Merkezi.

Demir, S. (2020). “Türk Halk Müziği Derleme Çalışmalarında Göç Olgusunun Yöre Belirlemeye Etkisi ve Temir Ağa İsimli Türkünün Bu Bağlamda Değerlendirilmesi”, Sbedergi, 4(7), 158-171. https://doi.org/10.29228/sbe.43595

Dumbrill, Richard J. (2005). The Archaeomusicology of the Ancient Near East, Tadema Press Second Edition.

Durbilmez, B. (2016). Âşık Edebiyatı ve Taşpınarlı Halk Şairleri, Akçağ Yayınları.

Ekici, S. (2018). Bağlama Eğitimi Yöntem ve Teknikleri, Yurtrenkleri Yayınevi.

Erzincan, E. (2021). Çocuklar İçin Temel Bağlama Eğitimi, Temkeş Yayınları.

Gâzimihâl, M.R. (1975). Ülkelerde Kopuz ve Tezeneli Sazlarımız, Kültür Bakanlığı Yayınları.

Haşhaş, S. (2017). Uzun Sap Bağlama Metodu (Bozuk Düzeni), Gece Kitaplığı.

İmrani, R. (2017). Arkeoloji Kazıntılarda Karapapak Türklerinin Saz, Aşıklık Geleneği Tarihi, International Journal of Interdisciplinary and Intercultural Art, 2(2), 183-207. https://doi.org/10.29228/ijiia.2.23

İnanıcı, M, K. (2021). Bağlama Öğretiminde Alternatif Arayışlar, Pegem Akademi. https://doi.org/10.14527/9786258044140

Kızıler, Z. G. (2007). Bağlamadaki Şelpe Tekniği Yeni Uygulamalarının Armonik ve Melodik Yönden Analizi (191889), [Başkent Üniversitesi Yayınlanmış Yüksek Lisans]. YÖK Tez Merkezi.

Koç, A. (2000). Bağlama Eğitiminde Görülen Problemler ve Bunların Çözüm Yolları (Tez No: 98738), [İstanbul Teknik Üniversitesi Yayınlanmış Sanatta Yeterlilik], YÖK Tez Merkezi.

Köprülü, M, F. (1989). Edebiyat Araştırmaları 1, Ötüken Yayınları.

Kurt, C. (2004). Bağlama Düzeni Metodu 2, Kuloğlu Matbaacılık.

Kurt, C. (2009). Bağlama Düzeni Metodu 1, Sistem Ofset Yayıncılık.

Kurt, N. (2015). “Alevi-Bektaşi Cemlerinde “Deste Bağlama” Geleneği ve “Bağlama” Adının Kaynağı”, EÜ Devlet Türk Musikisi Konservatuvarı Dergisi, 7, 43-62.

Parlak, E. (2000). Türkiye’de El İle (Şelpe) Bağlama Çalma Geleneği ve Çalış Teknikleri. Kültür Bakanlığı Yayınları.

Parlak, E. (2001). El ile Bağlama Çalma Şelpe Tekniği Metodu 1, Ekin Yayınları.

Sağ, A. & Erzincan, E. (2009). Bağlama Metodu Cilt I ve II. Pan Yayıncılık.

Şimşek, E. (2016). Âşık Veysel’in Âşıklık Geleneği İçerisindeki Yeri Üzerine Bir Değerlendirme, İstanbul: Akra Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi, 9, 117-126. https://doi.org/10.31126/akrajournal.328241

Downloads

Published

2026-05-27

Issue

Section

Research Articles

How to Cite

Çanakçı, E., & Mak, M. (2026). New Trends in Bağlama Performance: An Application of The String-Separation Technique. Edeb Erkan, 9, 153-173. https://doi.org/10.59402/EE009202606